با دست ومانند آن آب را بر أعضاء وضو بريزد ، ووضو بگيرد وضويش صحيح است وبا اين كيفيت اگر از ظرف طلا يا نقره وضو بگيرد وضوى أو صحيح است چه آب ديگرى داشته يا نداشته باشد ، واگر در ظرف غصبى وضوى ارتماسى بگيرد ، وضوى أو باطل است چه آب ديگرى داشته باشد يا نه ، واما اگر در ظرف طلا ونقره وضوى ارتماسى بگيرد صحت آن محل اشكال است . ( مسأله 280 ) حوضي كه مثلا يك آجر يا يك سنگ آب غصبى است ، در صورتي كه برداشتن آب در عرف تصرف در آن آجر يا سنگ نباشد اشكالى ندارد ودر صورتي كه تصرف باشد برداشتن آب حرام ولى وضو صحيح است . ( مسأله 281 ) اگر در صحن يكى از امامان يا امامزادگان كه سابقا قبرستان بوده حوض يا نهرى بسازند ، چنانچه انسان نداند كه زمين صحن را براي قبرستان وقف كرده‌اند . وضو گرفتن در آن حوض ونهر اشكال ندارد . ( ( شرط ششم ) ) آن كه أعضاء وضو موقع شستن ومسح كردن پاك باشد . ( مسأله 282 ) اگر پيش از تمام شدن وضو جائى را كه شسته يا مسح كرده نجس شود ، وضو صحيح است . ( مسأله 283 ) اگر غير از أعضاء وضو جائى از بدن نجس باشد وضو صحيح است . ولى اگر مخرج را از بول يا غائط تطهير نكرده باشد احتياط مستحب آنست كه أول آن را تطهير كند وبعد وضو بگيرد . ( مسأله 284 ) اگر يكى از أعضاء وضو نجس باشد وبعد از وضو شك كند كه پيش از وضو آنجا را آب كشيده يا نه ، چنانچه در موقع وضو ملتفت پاك بودن ونجس بودن آنجا نبوده وضو باطل است ، واگر مىداند ملتفت بوده يا شك دارد كه ملتفت بوده يا نه وضو صحيح است ، ودر هر صورت جائى را كه نجس بوده بايد آب بكشد . ( مسأله 285 ) اگر در صورت يا دستها بريدگى يا زخمى است كه خون آن بند نمىآيد ، وآب براي آن ضرر ندارد ، بايد بعد از شستن اجزاء صحيحه آن عضو با رعايت ترتيب موضع زخم يا بريدگى را در آب كر يا جارى فرو برد ، وقدرى فشار دهد كه خون بند بيايد ، وانگشت خود را روى زخم يا بريدگى در زير آب از بالا به پائين بكشد تا آب بر آن جارى شود ووضو صحيح است .